Gezondheid·Lijf·Maatschappij·Politie·Sporten·www.gymmetkim.nl

Dikke vrienden

Oei, bij het begin van dit blog voel ik het…
Ik ben zo iemand geworden die stiekem iedereen aan het sporten wil krijgen. Of nee. Niet eens stiekem. Ik ben perfect vergelijkingsmateriaal met iemand die gestopt is met roken en nu de wereld wilt redden. Sorry. Als je me zat bent. Als je genoeg gelezen hebt over het gelukzalige leed dat sporten heet of geschokte spiegels…
Maar… Dat is nu net waar dit blogje niet over gaat.
Of misschien wel… Stiekem!

Weetje wat het meest afschuwelijke is aan mijn meest recent verworven passie? Want ja, zo kan ik sport/fitness/whatever tegenwoordig noemen: dat mensen mij nu schaamteloos vertellen dat ik dik was. Natuurlijk ga ik erin mee. Al zeg ik stellig dat mijn vele trainen hem niet zat in de wens af te vallen maar om fit te worden voor de politie. Nu het doel dichterbij komt, ik vertrouwd ben in strakke sportkleding, spiervorming krijg, beginnen ook de gedachtes te komen aan een gesprek dat ik ooit voerde met een stevige vriendin. Voor mij is het afvallen een (prettige) bijzaak. Voor haar was het een doel.
Want het is waar. Pijnlijk waar. Het pijnlijke aspect zit hem niet in mijn verloren overgewicht. Het zit hem in een nogal radicaal geopenbaarde visie op dikke mensen.

Mijn vriendin onderging jaren geleden een gastric bypass operatie. (-Een verkleining van de maag en omleiding van de dunne darm.) Ze kampte al jaren met overgewicht en ondanks dat ik gezien haar innemende karakter nooit het idee had dat het met haar zelfbeeld te kampen had en ze dit deed vanwege gezondheidsredenen zei ze iets treffends dat ook nu steeds in mijn gedachten komt:
‘Waarom nu de complimenten? Waarom geven mensen nu ineens pas het gevoel alsof je deel bent van de maatschappij? Word je ineens nagekeken/aangekeken? Alsof dikke mensen er niet goed uit kunnen zien of presteren!?’
Het was iets waar haar hele ‘vetkleppencluppie’ tegenaan liep, zoals deze inmiddels ‘gezonde’ groep mensen zich noemde.

En daar heb je het al… Gezonde groep mensen.
Ook ik, tegenwoordig in figuur zijnd figuur, ook ik maak mij schuldig aan de kern van het probleem. Stigmatisering en oordeel. Mijn hemel, als ik Google erop nasla zijn er hele wetenschappelijke onderzoeken naar gedaan. Dikke mensen vallen vaak buiten de maatschappij. Of ze verwaarlozen zichzelf vanwege hun gewicht of ze (hebben het gevoel van) overcompenseren in intellect en uiterlijk. Ze worden zelfs soms niet aangenomen vanwege hun postuur! Heb ik dat ervaren? Nee. En toch ja.
Want het is typisch dat er nu een slag mensen is dat ineens wél het gesprek met je aangaat. Je letterlijk en figuurlijk wél ziet staan.

Is een slank persoon altijd gezond? Nee. Iemand kan bloedmooi zijn, maar ondertussen zichzelf bijna doodhongeren door allerlei tekorten. Toch is anorexia voor velen een prettiger beeld dan boulimia. Dan heb je namelijk tenminste wilskracht…
Ik weet, ik heb het over extremen. Dit is om het beeld te nuanceren. Laat ik weer even teruggaan naar normaal.

Ik geloof niet dat dikke mensen lui, dom per definitie ongezond zijn of gebrek hebben als wilskracht. Ik weet namelijk dat dit bij mij ook het geval niet was. Maar ook ik ben ten prooi gevallen aan een denkbeeld betreft zwaardere mensen. Je kan er namelijk wat aan doen! En ik weet hoe! En ik weet wat het je brengt! En ik heb toevallig een heel gezellige sportschool!
Au… Het is een enthousiasme dat bijna kwetsend is.
Want waarom zouden de stevige mensen in mijn omgeving af moeten vallen?
Het is mijn eigen waardeoordeel dat ik over ze heen plak…
En wat zelfs maakt dat ik bij enkele mensen met overgewicht ongemakkelijk wordt om over mijn eigen proces te praten. Het volledige contra van oordelen over mensen met een maatje meer… Want wie zegt dat zij ongelukkig zijn met wie ze zijn en daarom willen zijn zoals mij? Dat ze er überhaupt naar verlangen om uren te zweten en door een afkick van suiker te gaan?

Is overgewicht echt het probleem van deze maatschappij of is het de manier waarop we ermee omgaan? Is de hele gezondheidshype van bio en dieetgoeroes en Stevia en calorietellende apps  terecht of net zo overtrokken?

Doordenkertjes niet?

Ik denk… Zoals altijd en met alles, het zit in de balans.
De balans in het sporten zelf. De balans in zelfbeeld, afvallen en zelfs in oordelen over dikke mensen die je niet kent… MAN, wat is balans moeilijk!!!!
Maar meer nog dan balans… En dit is het geheim…
Het zit hem in een doel.
Een persoonlijke motivatie.
Dik of dun. Ben jij écht blij en tevreden met wie jij bent en ben je eventueel bereid er wat aan te doen? Dat kan namelijk alleen jij. En soms heb je, net zoals ik, er bijvoorbeeld een personal trainer voor nodig die je even bij de hand neemt. En soms… Soms is het prima zoals het is. En kan de maatschappij de pot op. Zo stond ik er immers jaren in.

Heb jij een maatje meer? En frons ik even?
Je moet weten: het maakt mij eigenlijk geen donder uit. Ik geef mijzelf KNEITERHARD op mijn lazer als ik de oordelende kant opga. Wel word ik ook hier, wel heel nieuwsgierig naar hoe jij jezelf ziet… Want als ik héél eerlijk ben vind ik de grootste confrontatie aan mijn eigen verandering dat ik het een half jaar geleden nog ‘zo ver’ liet komen… Om maar aan te sluiten bij de stigmatering op dikke mensen…
Eén ding weet ik zeker. En dat is persoonlijk. Mede door die overload aan ‘wees gezond!’ van deze flinterdunne maatstaf van deze maatschappij wist ik simpelweg niet hoe ik het aan moest pakken of moest beginnen.
En was ik toch eigenlijk best tevreden met wie ik was. En wie ik ben. Vooral dát.
En ik hou van elke kilo van mijn mensen…

Maar om te eindigen zoals ik begon, fanatiek, zonder oordeel weliswaar…

Ga je mee sporten?
Of blijven we lekker dikke vrienden?



9 gedachten over “Dikke vrienden

  1. Oke, ik hap. Ik ga reageren. Nu eindelijk eens een keer. Want misschien zag je het al, of niet, ik reageerde vaker op je blogs, maar de laatste tijd met je sportblogs ben ik een beetje afgehaakt. Ik kan het niet meer zo goed volgen, de verandering gaat me wat te snel.
    Ik zei het laatst aan de telefoon al: “Gelukkig klink je nog wel hetzelfde”.
    Begrijp me niet verkeerd, ik vind dat je er fantastisch uitziet, ik weet dat je hier echt heel hard voor werkt en dat het resultaat verdiend is. Maar ik ben ook een beetje (boel?) jaloers.
    Ik worstel al zoveel jaar met mijn gewicht. Maar ook ik heb een aantal jaar gehad dat ik heel fanatiek sportte en hartstikke fit -en slank- was. Ik weet hoe leuk intensief sporten kan zijn. Ook hoeveel blessures ik ervan had. En dat was in een tijd dat mijn lichaam op zich nog heel behoorlijk functioneerde.
    Waar ik echt over val in je blog is dit stukje: Maar ook ik ben ten prooi gevallen aan een denkbeeld betreft zwaardere mensen. Je kan er namelijk wat aan doen! En ik weet hoe! En ik weet wat het je brengt! En ik heb toevallig een heel gezellige sportschool!
    Je kan er namelijk wat aan doen.
    Dat probeer ik ook. Al heel veel jaren. Maar mijn gezondheid gaat nauwelijks vooruit, ik val niet af. De suiker afkick? Al een aantal keer gedaan, soms echt bijna een jaar zonder. Er naar verlangen om te zweten? Nee, bepaald niet, ik zweet al genoeg van de opvliegers. Maar ik doe het wel. Ik ga iedere week ‘sporten’ op mijn niveau, bij de fysiotherapeut. Je zou me moeten zien als ik mijn 10 minuten crosstrainer erop heb zitten, hijgend als een oud karrenpaard. En toch ga ik iedere week weer vrijwillig op dat kreng staan.
    En vandaag ging ik wandelen, ruim een uur. Met schoenen met zachte foamzolen en een extra hielspoorzooltje. En dan nog doet het zeer. Het zweet droop aan alle kanten van me af. Vind ik dat leuk? Nope. Maar het is goed voor me. Voor mijn longen, voor mijn conditie, voor mijn botten. Dus ga ik maar weer. Niet dat het enige merkbaar resultaat oplevert. Al heel lang niet. Zoals mijn fysiotherapeut weleens zei: “Soms moet je blijven trainen om te zorgen dat het niet erger wordt.” Dus daar hou ik me maar aan vast. Het wordt niet erger. Maar als het wat beter zou worden zou het wel iets meer motiveren.
    Ben ik ongelukkig met mijn lijf? Jazeker. En niet het stukje waar ik geen borsten meer heb. Misschien moeilijk te begrijpen voor anderen, maar dat interesseert me echt niet.
    Maar wel met een lijf dat maar met de grootste moeite de basis in stand weet te houden. Want ik weet heel goed hoe ik dit overgewicht zou moeten aanpakken. Ik ken alle trucs, ik heb genoeg artsen, therapeuten en diëtisten bezocht, genoeg boeken gelezen en websites bestudeerd en ook, bij vlagen, veel gesport. Maar soms komt er ook een moment dat je moet accepteren dat hoe graag je het zelf ook wil, alle omstandigheden samen ervoor zorgen dat ‘gewoon afvallen en lekker fit worden’ gewoon geen optie meer is. Dat is een strijd die ik al een tijdje lever en alleen moet doorvechten.
    En dan is het best een beetje moeilijk om te zien dat het anderen wel lukt. Hoe zeer ik het jou ook gun, ik gun het mezelf namelijk net een beetje meer.
    Even goede/dikke/dunne/fitte/zieke vrienden.

    Geliked door 1 persoon

    1. Oei. Je reactie is geheel terecht en ik snap (en voel!) hem!
      Ik wist dat het stukje dat jij citeert mensen kon raken. Juist daarom haal ik aan dat het een enthousiasme is dat kwetsend kan zijn. Ik wéét namelijk dat er redenen zijn waarom mensen soms simpelweg niet afvallen en daar noodgedwongen, soms tegen wil en dank, enkel nog kunnen accepteren.

      Ik ben blij dat je reageert, juist omdat een tegengeluid goed en nodig is. Ook als ik het noet prettig vind, want ik merkte je ‘afhaken’. Ik hoop alleen wel dat je weet/proeft/ziet/ervaart dat dit vooral een innerlijke confrontatie is waarin ik (ook mijzelf) bevraag. Juist omdat het ten diepste niet uit moet maken hoe je eruit ziet! Feit is wel dat dit een proces is dat mij schudt… En ander onomstotelijk feit: ik weet en ken jouw inzet. En voor mij ben jij, mede daarom goud waard. Én evenzo een voorbeeld.

      Like

      1. Ja, helemaal goed hoor. Ik lees ook in je blog juist dat je jezelf confronteert met je eigen gedachten en oordelen. Mijn reactie is misschien best heftig, het is ook echt een gevoelig onderwerp voor me, mijn eigen worsteling en pijn die nog wat extra uitgelicht wordt door jouw overwinning.

        Like

  2. Goudeerlijk dit. Ik zei het pas ook: Waarom krijg je complimenten als je afvalt? Was je daarvoor dan niet goed genoeg? En ik weet dat niet bij iedereen sporten de oplossing is. Het is daarom belangrijk om niet te oordelen. Mooi dat je jezelf daar ook op ‘betrapt’ en er dan iets mee doet. Ik kan ’t ook hoor, een mening hebben over te dik of te dun, maar ik probeer het niet te doen. Het is namelijk meestal vooral een mening over mezelf.

    Geliked door 1 persoon

  3. Ik ben een paar jaar geleden ook flink afgevallen en ik schrok gewoon van mezelf; van hoe veroordelend ik werd tegenover zwaardere mensen en hun eetgedrag. Dan blijkt dat je toch meer beïnvloed bent door het heersende schoonheidsideaal dan je lief is.
    Mijn ervaring is overigens dat niet het afvallen, maar het daarna op gewicht blijven de grootste uitdaging is; ik ben niet meer zo slank als toen. Helaas. Zo voelt dat wel. Raar, maar waar. Ook al heb ik nog altijd een gezond gewicht, blijkbaar is mijn gevoel van eigenwaarde toch ook afhankelijk van mijn gewicht…

    Geliked door 1 persoon

  4. Even een reactie van een slanke den die daar niet veel voor hoeft te doen want man heb ik dunne botten! Maar die zg slanke verschijning is het enige wat me bevalt aan mijn lichaam. Ik zou zo ruilen met iemand met een maatje Meer wanneer dat maatje gezond zou zijn. Ik zie prachtige volslanke vrouwen, die geen pijn hebben en die op gezonde voeten lange wandelingen maken. Kijk, daar ben ik best jaloers op. Je kunt het vergelijken met baby’s. Daar zeggen we ook bij: als het maar gezond is.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s